Nieuws

Nieuws | Protestantse Kerk Nederland

  1. Bijna vijf jaar had ds. Marco Batenburg de voorzittershamer van de generale synode in handen. Hij kijkt dankbaar terug op het werk dat - zoals hij het zelf noemt - ‘op zijn pad’ kwam. “Ik viel net een periode in als synodelid voor een collega, toen de vacature van preses ontstond. In die tijd moest je synodelid zijn om in aanmerking te komen voor deze rol. Van verschillende kanten vroegen mensen me of dit niet iets voor mij zou kunnen zijn. Toen ik werd gevraagd om te reageren, heb ik de stap genomen. Ik ben altijd van mening geweest dat als er een taak in de kerk voor je is, je wel heel goed moet nadenken voor je ‘nee’ zegt. Daarnaast had ik ook echt het verlangen om in dit deel van het kerkenwerk aan de slag te gaan.”

    De kerk dienen 

    Er is in de afgelopen jaren veel werk verzet door moderamen en synode. Batenburg kijkt daarbij terug op een fijne samenwerking binnen het moderamen. Hij noemt ook de goede ondersteuning door de dienstenorganisatie. “We wisten elkaar goed te vinden. Daarbij stond steeds de verantwoordelijkheid om de kerk te dienen voorop. Het was voor mij een voorrecht om hierin een periode mee te lopen.” Uitdagingen waren er ook. De coronatijd viel aan het begin van zijn ambtsperiode en dat viel hem soms zwaar. “De steeds veranderende maatregelen riepen weerstand op en je zag niet alleen in de samenleving maar ook in de kerk de polarisatie toenemen.” 

    Naast zijn werk als preses - een functie voor vier dagen per week - bleef ds. Batenburg een dag in de week gemeentepredikant in Gouda. “De combinatie was soms zwaar, maar het is goed om de verbinding met het predikantswerk te houden. Je blijft beseffen dat het hart van de kerk klopt in de plaatselijke gemeente en dat je werk als synode daaraan dienstbaar mag zijn.” 

    Leiding van Gods Geest

    Veel onderwerpen kwamen in de afgelopen jaren op de synodetafel voorbij, van kerkordewijzigingen tot de opleiding van predikanten. “Om met 64 synodeleden toe te groeien naar gedragen besluiten is een forse uitdaging”, erkent Batenburg. “Ik heb geprobeerd om als voorzitter, samen met de andere moderamenleden, de synodeleden hierin zo goed mogelijk te ondersteunen en het gesprek met hen te zoeken.” Bepaalde thema’s - zoals de ambtsvisie - vragen een lange tijd van doordenking en voorbereiding voordat er een besluit kan worden genomen. “Er is plaats voor ieders mening in de synode. Dat kost tijd, maar het is goed om samen ergens naar toe te groeien. Je ervaart dan dat Gods Geest soms wegen opent, of juist sluit.” Batenburg vond het daarom belangrijk dat iedere vergadering geopend werd met een gebed om de leiding van de Geest. “Dat doen we in het besef dat we op zijn leiding zijn aangewezen. De kerk is niet van ons, maar van Christus.” 

    Roepingenzondag

    Marco Batenburg was een van de ‘mede-aanjagers’ van het instellen van de RoepingenzondagVerder lezenRoepingenzondag in de Protestantse Kerk. “De afgelopen jaren werd steeds duidelijker dat de kerk afstevent op een tekort aan voorgangers en dat er meer predikanten en pastores nodig zijn. Sterker nog, dat tekort tekent zich nu al af”, aldus Batenburg. “Daarom besloten we - in navolging van de Rooms-Katholieke Kerk en de Anglicaanse Kerk - dat de vierde zondag van Pasen voortaan Roepingenzondag is. Ik ben dankbaar dat dit direct al breed is opgepakt. Het is belangrijk dat de boodschap van het evangelie voortgaat en daarom is het goed om daar als gemeente in verkondiging en voorbede ook regelmatig expliciet aandacht aan te besteden.” Roeping is overigens niet alleen voor dominees, benadrukt Batenburg. “Ik hoop dat iedere christen in zijn of haar leven iets van een roeping ervaart. We zijn allemaal aan het werk in Gods koninkrijk.”

    Een missionaire kerk

    Vanaf 1 september wordt ds. Batenburg directeur-bestuurder bij IZB, vereniging voor zending in Nederland. Hij kijkt uit naar deze nieuwe rol, waarin de inhoudelijke en de bestuurlijke kant van het predikantschap bij elkaar komen. “Naast de leidinggevende taken mag ik meedenken over de visie op missionair werk, het fundament van ons kerk-zijn, ook in een tijd van krimp. God zelf begon met zenden, door zijn Woord, de profeten, door Jezus in de volheid van de tijd, en zijn leerlingen. Zo kwam het evangelie bij ons en gaat de boodschap door, ook nu. Ik wil me er graag voor inzetten dat de missionaire roeping op de kerkelijke agenda blijft staan.”

    Geloof blijven doorgeven

    Batenburg geeft de voorzittershamer van de generale synode vol vertrouwen door aan zijn opvolger, ds. Trijnie BouwVerder lezenDs. Trijnie Bouw nieuwe preses generale synode. “Ik wens haar veel vreugde en wijsheid toe bij deze prachtige taak.” Hij beseft dat er ook in de komende jaren grote uitdagingen zijn voor de kerk. “Sommige zaken moeten opnieuw worden doordacht, zoals hoe we kerk zijn in onze samenleving, hoe we in een krimpende kerk de lofzang gaande houden en hoe we het geloof blijven doorgeven aan een nieuwe generatie.” Hij hoopt dat kerkgenootschappen in Nederland steeds meer de krachten bundelen. “Verschillende kerken groeien al dichter naar elkaar toe. Dat is een mooie ontwikkeling. Het is belangrijk dat we elkaar als christenen blijven opzoeken en kijken wat we samen kunnen doen.” 

  2. Hoogrisicolanden

    De antiwitwaswet verplicht banken om transacties te onderzoeken met tientallen landen die op hoogrisicolijsten staan. Volgens De Groot is het erg positief dat er binnen verschillende sectoren afspraken zijn gemaakt om deze wet werkzaam te maken. Toch laten deze sectorstandaarden nog wel wat te wensen over. Jurjen de Groot: “Alhoewel de intentie van de antiwitwaswet goed is, pakt die helaas negatief uit voor Kerk in Actie”, zegt de Groot. “Kerk in Actie biedt hulp aan veel zogenaamde hoogrisicolanden, maar door de antiwitwaswet moeten we ontzettend veel moeite doen om geld overgemaakt te te krijgen.”

    Nadelige gevolgen

    Volgens De Groot heeft de antiwitwaswet als gevolg dat geld veel later overgemaakt kan worden en in sommige gevallen zijn er überhaupt geen transactie mogelijk: “De goeden lijden onder de kwaden. Deze wet maakt ons werk onnodig moeilijk, het doet geen recht aan donateurs, maar bovenal heeft de wet nadelige gevolgen voor slachtoffers van noodhulp die hierdoor niet of niet snel geholpen kunnen worden.”

    Oplossingen

    De Groot vindt dat erkende goededoelenorganisaties ontzien moeten worden: “Het huidige systeem is gebaseerd op wantrouwen, terwijl Kerk in Actie al dertig jaar een goede reputatie heeft op het bieden van noodhulp. Het is te bizar voor woorden en onterecht dat hier totaal geen rekening mee gehouden wordt.”

    Op de foto: Sheanoten zijn een bron van inkomsten voor Ghanese vrouwen. Sinds de landbouworganisatie van de Ghanese kerk - met hulp van Kerk in Actie - vrouwen traint en begeleidt, zijn sheanoten een stuk winstgevender geworden.

  3. Met nog vijf mensen in de kerkdienst en 40 leden op papier werd het steeds moeilijker om de hervormde gemeente van Jisp draaiende te houden. In 2020 dreigde het einde voor de kleine kerkgemeenschap in Noord-Holland. “Er waren te weinig vrijwilligers om alle bestuurlijke taken uit te voeren”, vertelt ouderling Jolanda Slegers (67). “De meeste gemeenteleden waren inmiddels de 80 gepasseerd.” 

    Grote saamhorigheid

    Ondanks het kleine aantal mensen in de diensten, is de kerk voor de inwoners van Jisp erg belangrijk. “De saamhorigheid is groot in ons dorp. Veel dorpsbewoners hebben geen christelijke achtergrond maar willen wel dat de kerk blijft”, vertelt Slegers. Dat kwam mede door de betrokken voorgangers die Jisp altijd had. “Of mensen nu wel of niet naar de kerk kwamen, voor een kop koffie en een goed gesprek was de dominee altijd bij iedereen welkom. Een dame uit ons dorp heeft zelfs haar huis nagelaten aan onze kerk, met het verzoek ons van de opbrengst hiervan in te kopen bij de Stichting Oude Hollandse Kerken, zodat het kerkgebouw voor het dorp behouden bleef.”

    Het roer om

    De laatste jaren was er geen geld voor een eigen predikant. Daarom was Cornelis Visser er 12 jaar lang consulent. Hij herinnert zich de moeilijke tijden goed. “De nood werd zo hoog dat er een oplossing móest komen.” “Eerst werd onderzocht of de Jisper kerkgangers een huisgemeente konden vormen, maar daarvoor hadden we al te weinig leden”, vertelt Jolanda Slegers. ”Toen was wel duidelijk dat het roer om moest.”

    Samengaan met Wormer

    De kerkenraad van Jisp besloot om te verkennen of een samengaan met de protestantse kerk in buurdorp Wormer, een gemeente van 300 leden, mogelijk was. De twee gemeenten ‘kenden’ elkaar al door de oecumenische diensten die samen georganiseerd werden. Hoewel er eerst nog wel vragen waren bij de Protestantse Gemeente Wormer, wilde men ook niet dat Jisp een witte vlek zou worden op de kaart van protestants Nederland. 

    Begeleidingskosten

    Het samengaan van twee kerkelijke gemeenten heeft wel voeten in de aarde: de vermogens van beide gemeenten moeten ‘op één hoop’, het Classicale College voor de Behandeling van Beheerszaken (CCBB) moet akkoord gaan, bankrekeningen worden opgeheven. “Alle juridische aspecten die bij een fusie horen, komen aan de orde”, vertelt Cornelis Visser. “Daarom konden we de begeleiding van gemeenteadviseur Jack de Koster goed gebruiken.” 

    De Koster loodste beide kerkenraden door het proces van het samenbrengen van twee afzonderlijke kerkgemeenschappen naar een nieuwe protestantse gemeente, tot de gang naar de notaris aan toe. “Hij wees ons op de subsidiemogelijkheden van de Solidariteitskas. We konden een bijdrage krijgen voor de begeleidingskosten van fusies zoals die van ons”, vertelt Cornelis Visser. “Onze subsidieaanvraag bij het bureau Steunverlening van de Protestantse Kerk werd gelukkig ook toegekend.” De subsidie vergemakkelijkte het proces van samengaan aanzienlijk. “Je neemt een financiële drempel weg voor mensen”, zegt Jolanda Slegers. “In de Zaanstreek letten we toch altijd op de centjes.”

    Subsidie voor toekomstbestendigheid van gemeenten

    Het bureau Steunverlening beoordeelt subsidieaanvragen die bij de commissie Steunverlening binnenkomen. Projectmedewerker Erik Vink: “We toetsen of een subsidieverzoek voldoet aan de criteria en voorwaarden. De commissie neemt het uiteindelijke besluit over de toekenning en hoogte van de subsidie.” De Hervormde Gemeente Jisp en de Protestantse Gemeente Wormer kregen een financiële bijdrage uit de Solidariteitskas voor de begeleidingskosten van een externe adviseur bij het samengaan van hun gemeenten, waardoor de nieuwe gemeente toekomstbestendiger is. “Het is belangrijk dat gemeenten weten dat deze subsidiemogelijkheid er is”, zegt Erik Vink. “Dit neemt alvast een hobbel in een fusieproces weg.”

    Domino-effect

    Na twee jaar was de nieuwe Protestantse Gemeente Wormer-Jisp een feit. Hierdoor kon de kerk in Jisp open blijven, zijn er af en toe nog diensten in het eigen gebouw en was er ook ruimte om ds. Sjaak Visser voor vier uur per week aan te nemen. In deze uren doet hij vooral veel bezoekwerk in het dorp. 

    Voor kleine gemeenten in Noord-Holland zijn de problemen nog niet voorbij. “Veel gemeenten worden heel klein, en het merendeel van hun ambtsdragers en leden is 70 jaar of ouder”, weet ds. Visser. “De Protestantse Gemeente Wormer-Jisp voert nu weer gesprekken met de gemeente in Wormerveer voor een verdere samenwerking. In de hele Zaanstreek zie je een domino-effect ontstaan.” 

    Bomvolle kerk

    Jolanda Slegers is vooral dankbaar dat er weer ‘leven’ is in haar gemeente: ds. Sjaak Visser bezoekt mensen in het dorp, er zijn koffieochtenden waar 40 tot 60 mensen komen, en een heus pop-upkoor gaf laatst een uitvoering in een bomvolle kerk. “Er zongen wel 40 mensen uit ons dorp mee”, vertelt Jolanda Slegers trots. “Ik geniet nog steeds na van die prachtige lofzang. Het leek wel of het hele dorp was uitgelopen, en we zingen weer! De kerk is echt onmisbaar in ons dorp.” 

    Solidariteitskas: van gemeenten, voor gemeenten

    Iedere protestantse gemeente die financiële steun nodig heeft of geld om een vernieuwend plan uit te voeren, kan subsidie aanvragen bij de Solidariteitskas. Naast de subsidie voor samenwerkings- en revitaliseringskosten kan ook een bijdrage worden verstrekt in de kosten van nieuwbouw, verduurzaming, restauratie van een kerkgebouw of kerkorgel, als de gemeente hiervoor zelf niet voldoende financiële middelen heeft. >> protestantsekerk.nl/solidariteitskas

    Lees meer over de subsidiemogelijkheden via de Solidariteitskas:

    Een energiezuinig kerkelijk centrum dankzij subsidie uit de Solidariteitskas

    21 nov 2023

    Bron artikel: Kerkbeheer, magazine van de Vereniging Kerkrentmeesterlijk Beheer (VKB)

  4. Heleen Maat ondervond als interim-predikant in kleine dorpen in de classis Groningen-Drenthe de problemen aan den lijve: kerkenraden komen niet meer rond, er zijn te weinig vrijwilligers, predikantsplaatsen lopen terug. "Het is dan belangrijk om daar beleid op te maken en dat iemand dat beleid handen en voeten geeft. De landelijke kerk besteedt veel aandacht aan 'lichter kerk-zijn', maar wij zijn in onze classis al een paar stadia verder. We bedenken dus zelf hoe het moet."

    Maat begeleidt samenwerkingsverbanden. Samen met kerkenraden en voorgangers kijkt ze wat er nodig is om lokaal zo lang mogelijk verder te kunnen. "Vanwege onderlinge verschillen in bijvoorbeeld omvang en cultuur, en de angst om de eigenheid kwijt te rakenis dat best spannend en lastig." 

    Naar een nieuwe structuur

    Henk van Dijk, voorzitter van de classis Groningen-Drenthe, beaamt dat. Eerder was het nog weleens mogelijk om ambtsdragers tijdelijk in te zetten in een naburige gemeente als daar een tekort was, maar dat werd steeds moeilijker. "Als breed moderamen van de classis was onze gedachte dat we niet voortdurend pleisters moeten blijven plakken en lokale problemen oplossen, maar anders moeten gaan denken. Het verleden liet volgens ons zien dat een fusie tussen twee gemeenten niet altijd werkt. Als een gemeente die haar zaken goed voor elkaar heeft een andere gemeente op sleeptouw neemt, droogt die laatste gemeente bij culturele tegenstellingen nog weleens op. Dat kan niet de bedoeling zijn. Wat als meerdere gemeenten gaan samenwerken? Dan zijn er gelijkwaardiger onderhandelingen en gunt men elkaar wat. Het zou mooi zijn als we samenwerkingsverbanden kunnen creëren van een groter aantal gemeenten met elk hun eigen vierplek. Bestuurlijke en administratieve taken kunnen dan gezamenlijk worden opgepakt. Geen pleisters meer plakken, maar naar een totaal nieuwe structuur waarbij we tradities loslaten zonder de echte traditie los te laten." 

    Met deze boodschap zijn alle werkgemeenschappen van predikanten in de classis bezocht, en de negen ringen waar vertegenwoordigers van de kerkenraden aanwezig waren. Om het proces naar regiovorming te begeleiden zocht de classis een functionaris. Via de Mobiliteitspool kwam Heleen Maat in beeld, een predikant met interim-vaardigheden. 

    Kennismakingsavond

    Voordat Maat aan de slag gaat, is er al een traject afgelegd. De vorige classispredikant Jan Hommes, die eind vorig jaar met emeritaat ging, had een overzicht met kwetsbare gemeenten samengesteld. Ook jaarrekeningen van gemeenten geven inzicht in hoe het ervoor staat. Huidig classispredikant Ellen Peersmann (sinds 1 januari) vertelt dat dat inzicht belangrijk is. "Zo zien we welke gemeenten heel kwetsbaar zijn, qua vermogen of bestuurskracht of allebei, maar ook hoe het toekomstperspectief is qua vergrijzing en krimp." Op grond van het overzicht van kwetsbare gemeenten roept Peersmann naburige gemeenten bij elkaar voor een kennismakingsavond. "Deze gemeenten zijn dan voor het eerst op deze manier bij elkaar. We beginnen met het geloofsgesprek, dat is tenslotte waar we gemeente voor zijn. Vervolgens wisselen we sterke punten uit. Daarna komen de zorgen. Die zijn bij veel gemeenten ongeveer dezelfde: ambtsdragers zijn moe, er zijn geen opvolgers, ze voelen zich verantwoordelijk. De adviseur dienstverlening vanuit de dienstenorganisatie, Evelien Vrolijk, is bij de avonden. Zij vormt samen met mij, Theo Trox als financieel ondersteuner en Heleen Maat het classisteam. In dit team worden de regio-overleggen voorbereid en geëvalueerd. Samen bespreken we de vervolgstappen. Aan het eind van de avond bekijken we of er de wil is om een samenwerkingsverband te vormen. Als dat zo is, is de vervolgafspraak voor Heleen Maat. Als gemeenten nog niet zover zijn, spreek ik hen nog een keer om te kijken of we toch een stapje verder kunnen komen." 

    Inmiddels heeft Maat een lijstje van 16 samenwerkingsverbanden waarbij meer dan 50 gemeenten zijn betrokken. "Allemaal gemeenten die willen”, zegt ze. “Als je niet verder kunt, dan moet je wel. Het alternatief is opheffing, en dat wil niemand." Haar ervaring als interim-predikant komt goed van pas. "Ik weet hoe het werkt in een dorp, waar de valkuilen zitten, wat wel en wat niet werkt."

    Uitgangspunt is solidariteit

    "De gedachte achter de samenwerkingsverbanden is dat plaatselijke gemeenten het kerkelijk leven ter plekke in stand moeten kunnen houden en ontzorgd worden van beheers- en bestuurstaken. Die kunnen centraal geregeld en aangestuurd worden”, zegt classisvoorzitter Van Dijk. “Als het gaat om het vermogen: er is voldoende kapitaal om de hele classis nog wel 30 tot 40 jaar in de lucht te houden. Maar dat kapitaal is onevenredig verdeeld. Als we het kerkelijk goed willen doen, hoort daar omkijken naar de buren bij. Solidariteit is dus het uitgangspunt van de structuur van de toekomst: rijke gemeenten helpen arme." 

    Solidariteit is best ingewikkeld als het om geld gaat, ziet classispredikant Peersmann. "Het vermogen delen met gemeenten die klein en kwetsbaar zijn, heeft een lange adem nodig. Er moet veel gepraat en uitgelegd worden, en we kunnen gemeenten niet dwingen. Maar wat moet je met een volle bankrekening als er geen levende geloofsgemeenschap meer is?" 

    Ook teamvorming voorgangers

    Behalve kwetsbaarheid aan de kant van gemeenten speelt het grote tekort aan voorgangers mee. Van Dijk: "We voorzien een tekort van 50 procent volgend jaar. Dus predikanten moeten ook taken herverdelen."

    Peersmann bezoekt de werkgemeenschappen van predikanten, om de voorgangers mee te nemen in de regiovorming. "We denken aan een team van voorgangers dat samen een cluster van gemeenten bedient. Daar zijn we al op aan het inzetten. In Oost-Groningen zijn er zeven gemeenten die, door hun vermogen bij elkaar te doen, 1,6 fte kunnen aanstellen en gezamenlijk die vacature uitzetten. Zonder deze samenwerking zou geen van de gemeenten iemand kunnen beroepen." Voor deze voorgangers komt het dan wel op een andere manier van werken aan. "We voeren momenteel gesprekken over een training - in de permanente educatie (PE) - over teamvorming van voorgangers."

    Als interim-predikant voor de regio ziet Maat dat een aantal predikanten hier goed in mee kan gaan. "Maar er zijn ook predikanten die hun gemeenteleden persoonlijk willen kennen en contacten willen opbouwen. Dat kan hier niet meer. En het is ook niet eerlijk dat er gemeenten met een fulltime predikant zijn, terwijl er in naburige gemeenten niemand is. We doen dus ook hier een beroep op solidariteit."

    Nieuwe wegen

    We staan aan de vooravond van grote veranderingen in de kerkelijke structuur, zien Van Dijk, Maat en Peersmann. "Groningen-Drenthe is hierin samen met de classis Delta koploper, maar andere classes zullen vroeger of later volgen", zegt Van Dijk. Hij ziet bij veel gemeenten nog wel angst om kerkelijke tradities los te laten. Ook Maat ziet die angst. "Veel kerken vinden het moeilijk om onder ogen te zien dat de zware kerkelijke organisatie voorbij is. Volle kerken, grote kerkenraden – het komt niet meer terug, houd daar dus niet aan vast. We slaan nieuwe wegen in. Bedenk als kerk wat je bestaansrecht is, wat je voor de toekomst wilt behouden. Met dat als uitgangspunt is er veel mogelijk.”

    Ondersteuning door dienstenorganisatie

    Het proces naar regiovorming in de classis wordt begeleid door de dienstenorganisatie, met ondersteuning van onder meer interim-predikant Heleen Maat. De classis is haar opdrachtgever, de dienstenorganisatie - via de Mobiliteitspool - haar werkgever. Ze wordt betaald uit subsidies van de Solidariteitskas, de Maatschappij van Welstand, de gemeenten die door haar ondersteund worden (zij dragen elk 1000 euro bij) en de gemeenten in de classis die om een vrijwillige bijdrage van 100 euro is gevraagd. Ook hier draait het om solidariteit.

    De dienstenorganisatie ondersteunt ook in het komen tot een model dat andere classes kunnen gebruiken. "Het proces in onze classis wordt een format voor het proces naar regiovorming", vertelt Peersmann. "We houden allemaal nauwkeurig bij wat we doen. Uiteindelijk willen we een soort stappenplan maken: zo kun je omgaan met regiovorming." 

    Kerk van de toekomst

    We zijn hiermee op de goede weg, vindt Maat. "Soms zijn er in een gemeente nog maar drie kerkenraadsleden over, en dan denken ze dat ze nog jaren verder kunnen. Het proces van omvallen gaat voor veel kleine gemeenten steeds sneller. We moeten toe naar regiovorming, dat is hier de kerk van de toekomst."

  5. Verklaring over oorlog in Oekraïne

    In een gezamenlijke verklaring veroordelen de Conference of European Churches (CEC), waar ook de Protestantse Kerk lid van is, en de Ukrainian Council of Churches and Religious Organizations (UCCRO) eensgezind de agressie van de Russische Federatie tegen Oekraïne. “De oorlog heeft onmetelijk leed toegebracht aan duizenden onschuldige burgers, de regio gedestabiliseerd en de fundamentele beginselen van het internationaal recht en de menselijke waardigheid geschonden.”

    Pinksterboodschap vanuit Wereldraad van Kerken

    Vanuit alle delen van de wereld klinkt een gezamenlijke Pinksterboodschap: we hebben de Geest nodig om te waken over de heiligheid en de heelheid van het leven. ‘Kom, Heilige Geest. Help ons om haat plaats te laten maken voor liefde, geweld voor dialoog, egocentrisme voor wederzijds verstaan. Maak ons instrumenten van gerechtigheid, apostelen van vrede, boodschappers van leven.’ 

    Europese verkiezingen

    De Conference of European Churches (CEC) heeft een themapagina rond de Europese Verkiezingen ingericht. De dialoog met Europese politieke instellingen is erg belangrijk voor de CEC.

    Verzoeningsprogramma voor jonge mensen

    Justin Welby, aartsbisschop van Canterbury, lanceerde het Difference-programma voor kerkelijke jeugdgroepen, om een nieuwe generatie van vredestichters toe te rusten en aan te moedigen. Het programma, dat al loopt in kerken en gevangenissen, werd eerder dit jaar tijdens de Nationale Onderwijsconferentie gelanceerd voor middelbare scholen en is er nu ook voor kerkelijke jeugdgroepen. Het doel van ‘Difference’ is om jongeren te helpen goede relaties op te bouwen met leeftijdsgenoten en met de wereld om hen heen, en om verdeeldheid te overbruggen. 

    Assemblee Communion of Protestant Churches in Europe

    In augustus vindt in Sibiu (Roemenië) de Assemblee van de Communion of Protestant Churches in Europe (CPCE) plaats. Namens de Protestantse Kerk in Nederland is ds. Mart Jan Luteijn aanwezig.

    ‘Reformed Identity’, WCRC-Europe

    Op 13 en 14 juni is de jaarlijkse ontmoeting van de regiogroep Europa van de World Communion of Reformed Churches (WCRC) in Zürich. Het thema dit jaar is ‘Reformed Identity’. Dr. Setri Nyomi, secretaris-generaal van de WCRC, zal het thema toelichten vanuit wereldwijd perspectief, prof. dr. Margrit Ernst Habib, hoogleraar systematische theologie aan de Universiteit van Duisburg-Essen, zal dit doen vanuit Europees perspectief. Scriba René de Reuver zal namens de Protestantse Kerk in Nederland bij deze ontmoeting aanwezig zijn.

    Symposium Rome-Reformatie

    Op 19 en 20 juni is de jaarlijkse retraite van het Nederlands Christelijk Forum. Dit jaar staat de verklaring Rome-Reformatiecentraal. Dit document is opgesteld door een aantal protestantse theologen, waaronder onze oud-scriba dr. Arjan Plaisier, en rooms-katholieke theologen. De verklaring is gepresenteerd tijdens de Week van Gebed voor Eenheid in januari jl. Arjan Plaisier zal de openingstoespraak houden. Wie meer wil weten over het document Rome-Reformatie, kan op vrijdag 28 juni van 13.00 - 17.00 uur deelnemen aan het symposium ‘Rome-Reformatie, op weg naar zichtbare eenheid’ in kerkelijk centrum De Brug, Schuilenburgerweg 2 in Amersfoort. Meer informatie en aanmelden

    Lees meer oeumenisch wereldnieuws:

    Oecumenisch wereldnieuws: Lutherse Wereldfederatie roept op tot staakt-het-vuren en vrijlating gijzelaars in Gaza

    8 mrt 2024